Nu alle, alle tijd straks is en hier haast ik mij uit de krant, vragen mijden zinnen: zinnen baren woorden woorden eten letters deze puzzel past de tafel niet
In één zin krast de columnist zijn tekens in papier: Verhinderen Verbieden Verlaten Overtreden
Het bakmeel is uitverkocht, zijn de kieren dicht gekneed? Ik schud mijn hand, de onaanraakbare, hoe deed ik dat?
Het gezicht waarmee ik spreek, verstijft, een haperende stem schatert niks uit; gelukkig, de verbinding is niet best
Mobiliseren Frontlinie Woningsdag
De taal is aangedaan, ze mag me niet omarmen,
ik laat haar binnen het is niet uit erbarmen dat ik mijn woorden troost