Ondertussen in Amsterdam, 12 en 18 april 2020

De pandemie (III)

Dwalend door Amsterdam met Pasen
twee kinderen spelen op de Dam

Kalm als een zondag
in de jaren 80
het warenhuis slaapt uit
de duiven oppermachtig
een leger zonder buit

Niemand kan ons hier bereiken
achter waters, kades, dijken
buiten kennis onze wegen,
deze stad zo afgelegen
het leven sprakeloos, sereen

De poorten van de stad gesloten
wachten toeristen op hun vloten,
besmet met heimwee en
een fotootje van thuis

Na het afscheid van de figuranten
poetsen, strelen we de veste
alleen de speculanten kermen
Booking bedelt nog als leste
eenzaam aan de straat

Niets is wat het lijkt,
dat heb ik steeds geweten


4 gedachten over “Ondertussen in Amsterdam, 12 en 18 april 2020”

  1. Al verschillende keren de stad in gefietst om domweg gelukkig op het Rokin te zijn. Unieke beelden, prachtige tekst, om van te houden zolang het kan …
    Een medaille met bijzondere keerzijde!

  2. Jaren 80 Eric, was het toen ook zo stil? Kan me nauwelijks voorstellen, volgens mij moet je nog verder terug in de tijd.. Dit is ongekend, deze verstilde foto’s, alsof er een grote ontruiming heeft plaatsgevonden ten behoeve van een filmopname. Vergankelijk magisch realisme..

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.