De huizen luchten, de pleinen spelen fluit, straten geuren zoet en de parken, bloeiend jong, de parken dagen uit…
… te hinkelen van moeten naar ont-moeten nu alles hetzelfde weer wil worden opdat onbevruchte afspraken herinneringen kunnen baren, de tijd zich opwindt
Ik vraag je zullen de wezen hun ouders vinden zoeken we de kruimels die we lieten?
De oude binnenstad verlaten door de hoerenlopers lonkt naar haar oude vrienden
nu Nutella haar boterham niet smeert bezoekers bij de banpaal keren het pretpark roest achter de hekken pogen je familie tot leven te wekken
Flirt in berouw of in berekening, de keus is, wie wil je zijn opdat alles onherkenbaar eender wordt
